آنچه در زیر مشاهده میکنید، طرح ساخت و ماکت پارک موزه نجوم، توسط خانم ماندانا نعمتی می باشد.

عنـوان درس : پایان نامه
نام طراح :  ماندانا نعمتی
دانشگاه : غیرانتفاعی روزبهان ساری
نوع کاربری : مجموعه چند عملکردی

park-mooze-nojoom

توضیحات طراح :

ایده های طراحی : در این پروژه با توجه به مکان قرارگیری آن (شهر سمنان) و بافت تاریخی آن، سعی کردم از عناصر معماری سنتی و اصیل ایرانی استفاده کنم. دیوارها و پوسته های مشبک با طرح و نقوش سنتی استفاده از قوس های ایرانی ایده گیری از عملکرد بادگیرها برای تهویه ی طبیعی داخل گالری ها و… از این مواردند.
البته ایده ی اصلی شکل گیری حجم کلی، هندسه حاکم بر کهکشان ها و اجرام سماوی می باشد شکل گیری اجرام سماوی از خوشه ها گرفته که دربرگیرنده ی چندین کهکشان هستند تا کهکشان ها، منظومه ها و حتی سیارات که خود دارای چندین قمر هستند، همگی بر اساس مرکزیت و گردش حول یک مرکز ثابت می باشد.مرکزیتی که حتی در کوچکترین ذره ی کشف شده تاکنون توسط بشر یعنی اتم ها نیر قابل مشاهده است در اتم ها نیر الکترون ها و پروتون ها در مدارهایی حول هسته ی اتم در گردشند. و این مرکزیت را در خانه ی خدا (کعبه) نیز می توانیم مشاهده کنیم…

( برای دیدن تصاویر در اندازه ی بزرگتر، می توانید بر روی آن ها کلیک کنید، یا به اسلایدشو انتهای صفحه مراجعه کنید )

park-mooze-nojoom (2)

نمای شمالی

نمای شمالی

نمای جنوبی

نمای جنوبی

مقطع 3

مقطع ۳

مقطع 2

مقطع ۲

مقطع 1
مقطع ۱
پلان پارک موزه – طبقه همکف

پلان پارک موزه – طبقه همکف

تصویر ماکت 1

تصویر ماکت ۱

تصویر ماکت 2

تصویر ماکت ۲

تصویر ماکت 3

تصویر ماکت ۳

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر پلانتاریوم مجموعه

رندر پلانتاریوم مجموعه

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر پارک موزه

رندر فضای داخلی

رندر فضای داخلی

رندر فضای داخلی

رندر فضای داخلی

سیرکولاسیون طبقات، با ایده از فرضیه ی جهان های موازی در واقع دو نوع گالری که با ارتفاع های متفاوت به موازات هم به سمت بالا هدایت می شوند و در ارتفاع مشخصی این دو نوع گالری به هم متصل شده و جا به جا می شوند.

سیرکولاسیون طبقات، با ایده از فرضیه ی جهان های موازی در واقع دو نوع گالری که با ارتفاع های متفاوت به موازات هم به سمت بالا هدایت می شوند و در ارتفاع مشخصی این دو نوع گالری به هم متصل شده و جا به جا می شوند.

مسیر رسیدن به رصدخانه ی مجموعه

مسیر رسیدن به رصدخانه ی مجموعه

پلانتاریوم یا آسمان نمای مجموعه به عنوان مرکز حجم آسمان نما وسیله ای است شامل یک پروژکتور نوری یا دیجیتالی که در مرکز یک نیمکره ی گنبدی شکل نصب شده و عمل شبیه سازی صورت های فلکی و سوژه های سماوی را در هر زمان از سال انجام می دهد.

پلانتاریوم یا آسمان نمای مجموعه به عنوان مرکز حجم آسمان نما وسیله ای است شامل یک پروژکتور نوری یا دیجیتالی که در مرکز یک نیمکره ی گنبدی شکل نصب شده و عمل شبیه سازی صورت های فلکی و سوژه های سماوی را در هر زمان از سال انجام می دهد.

ایده های طراحی (با استفاده از الگوی بادگیرهای ایرانی برای هدایت هوا به داخل مجموعه و خنک و مرطوب کردن آن)

ایده های طراحی (با استفاده از الگوی بادگیرهای ایرانی برای هدایت هوا به داخل مجموعه و خنک و مرطوب کردن آن)

ایده های طراحی (استفاده از طاق های ایرانی)

ایده های طراحی (استفاده از طاق های ایرانی)

ایده های طراحی

ایده های طراحی

منبع

چند روز پیش، در حین وبگردی هایمان، برای یافتن یک برنامه ی تعاملی در ساخت مراکز علمی، به وبلاگ شخصی یک خانواده ی امریکایی برخوردیم، کریستین ( مادر خانواده ) در یک متن کوتاه، نوشته بود یک روز که برنامه ی خاصی نداشته اند و می خواستند که تنها وقتشان را پر کنند، به همراه پسرش آیدان ( که در تصاویر با او آشنا خواهید شد) به آسمان نمای ادلر رفته اند و به همراه تصاویر،برنامه ای که در آسمان نما داشته اند را شرح داده بود.

آسمان نمای ادلر، قدیمی ترین آسمان نما در ایالات متحده است، شاید بتوان گفت که هریک از برنامه هایی که در آنجا اجرا می شود احتیاج به چندین مطلب جداگانه برای معرفی دارد، بعدا در مطالب بیشتری، به معرفی خود آسمان نما و برنامه های آنجا و روش هایی که برای آموزش علم برای عموم دارند می پردازیم.

در این مطلب، فقط می خواهیم که با آیدان کوچولو همراه شویم و ببینیم که او چگونه چند ساعتی را در آسمان نما گذرانده است.

شاید دیدن این مطلب، و بقیه مطالبی که معرفی آسمان نماها و مراکز علم برای عموم در خارج از ایران است، تلنگری باشد برای مدیران دولتی مراکز علم برای عموم در ایران.

کریستین ابتدا تصور میکرده که حوصله ی پسرش در یک آسمان نمای قدیمی سر برود، اما آیدان با لذت تمام ۲ ساعت مشغول بازی و اکتشاف در سیاره ی ایکس بوده است.

سپس او در وبلاگشان توضیح داده که یک فیلم سه بعدی از رصدخانه های مدرن دنیا دیده اند که آن ها را با آخرین تکنولوژی هایی که در رصدخانه ها و علم نجوم به کار می رود آشنا کرده است، و در سالن های دیگر، راجع به منظومه شمسی، مریخ ، تاریخ نجوم و … آموخته اند. همچنین راجع به الگوبرداری و کاربردهای نجوم در زندگی روزمره هم چیزهایی یاد گرفته اند ( که خود کریستین از این بخش بیشتر خوشش آمده است. )

آسمان نمای ادلر، توانسته است یک روز بی برنامه ی یک خانواده را  به ۶ ساعت هیجان انگیز و آموزش دهنده تبدیل کند.

لینک منبع اصلی

 

تاریخچه
اگر اهالی یک منطقه به دنبال علومی چون اخترفیزیک یا اخترشناسی بودند، شاید رصدخانه ای شبیه این داشتند. برج آینشتاین در شهر پستدام آلمان چیزی شبیه کوتوله ی کنجکاوی است که آسمان را از میانه ی زمین کشف می‌کند ولی در واقع نمونه‌ی زیبا از یک  معماری اکسپرسیونیست اوایل قرن بیستم است. با این حال، درست مثل آن منطقه، تاریخش هم همیشه با آرامش همراه نبوده است.

Skizze zum Einsteinturm von Erich Mendelsohn

اسکچ های اولیه اریک مندلسن از برج آینشتاین

ایده‌ی برج آینشتاین (۱) به سال ۱۹۱۷ برمی‌گردد؛ در همان سال هم بنیان گذاری و وقف عام شد. در سال ۱۹۲۴ یعنی سه سال بعد از اهدای نوبل به آینشتاین ساخت و ساز آن شروع شد و در همان زمان آلمان در شرایط تغییرات بزرگی بود. این برج را معماری به نام اریک مندلسُن (۲)  طراحی کرد که در آن زمان یکی از سرشناس‌ترین معماران مدرن اروپا بود (تصویرش در اینجا به سال ۱۹۳۱ برمی‌گردد).

اریک مندلسُن

اریک مندلسُن

 او در آلمان بیش از هر چیز برای کارهای معاصرش شناخته می‌شد، ولی علاقه‌اش به این دوران با مواردی چون علاقه به کوربوسیه و فان در روهه در هاله ای از ابهام بود. در این نوشته به یکی از بهترین آثارش می‌پردازیم.

پُستدام در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی پایتخت آلمان، برلین، قراردارد و برج آینشتاین بر روی یکی از بلندترین تپه‌های شهر به‌نام تلگرافنبرگ (تپه‌ی تلگراف) واقع شده. تقریباً برج کوچکی است ولی بنای جالبی دارد. ایده‌ی مندلسُن، سمبُلی به نشانه‌ی تجلیل بزرگی ایده‌های آلبرت آینشتاین بود، ولی ساختمان همچنان در مرحله‌ی ساخت ماند تا اینکه به صورت موقتی نامش در زمان تسلط نازی در سرتاسر آلمان، به سال ۱۹۳۳ از یادها رفت و در جنگ جهانی دوم آسیب جدی دید. مندلسُن در طرحش از انعطاف کاملی استفاده کرد که زاویه در آن وجود نداشت، گوشه‌ها گِرد و نرم هستند و بتُن برای این کار بهترین گزینه بود؛ زیرا منحنی در آن به بهترین شکل در می‌آمد. ولی در آن زمان بتُن کم یافت می‌شد و به ناچار بخش‌هایی از آجر ساخته شد. این ترکیب به‌صورت یک اثر جالب با ترکیبی از گچ و سیمان، کار کرد. این بنا همچنان یکی از بی‌نظیرترین ساختمان‌های قرن بیستم است.

برج آینشتاین در خود یک تلسکوپ خورشیدی فوق‌العاده را جای داده که اخترشناسی به نام اروین فینلی-فروندیلش (۳) آن را طراحی کرده و ایشان هم شخصاً دستیار آینشتاین بود. در تصویر، نمای داخلی گنبد، سمت راست خورنگار، و سمت چپ آینه بازتابی باریکه‌ی نور را پایین برج می‌بینید.

نمای داخلی گنبد، سمت راست خورنگار، و سمت چپ آینه بازتابی

نمای داخلی گنبد، سمت راست خورنگار، و سمت چپ آینه بازتابی

آنچه مایه‌ی شکوه این بناست، دعوت مندلسُن از آینشتاین برای بازدید و گرداندن ایشان در برج است. او مدت زیادی منتظر ماند تا یکی از مشهورترین دانشمندان آن زمان پا به این بنا بگذارد. و منتظر ماند، و منتظر ماند… بعدها آینشتاین بالاخره با هیئتی از آن بازدید کردند و نظر آینشتاین این بود: اُرگانیک! تا الان نمی‌دانیم منظورش دست‌انداختن بوده و یا تمجید از بنا.

اروین فینلی-فروندیلش

اروین فینلی-فروندیلش

یکی از طنزآمیزترین نکات این بنا، درآمیخته بودن زندگی شهروندی آلمانی در آن زمان با آن است. سه نام درهم‌تنیده با  در آن زمان، فینلی-فروندلیش، مندلسُن و آینشتاین همگی باید آلمان را دهه‌ی ۱۹۳۰ ترک می‌کردند، چون دودمانشان یهودی بود. گزارشی به‌دست آمده که نماد آینشتاین در برج در دوره‌ی نازی‌ها باید ذوب می‌شد، ولی بعد از جنگ ۱۹۴۵ تأیید شد که کارگرانی در برج پنهان شده بودند. این بنا با بمباران‌های متوالی آسیب دید، و باید دوباره بازسازی می‌شد. بازسازی مجدد در سال ۱۹۹۹ یعنی جشن ۷۵ سالگی بنا، اجرا شد.

حدود سال ۱۹۱۱ آینشتاین بر روی نظریه نس